Wij gebruiken cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren, het webverkeer te analyseren en om gerichte advertenties te kunnen tonen via derde partijen. Als u akkoord gaat met ons gebruik van cookies, klikt u op "Alle cookies toestaan".

Wilt u meer weten over cookies, kijk dan op Privacyverklaring

Geschiedenis Wijk C

Oude activiteiten in Wijk C dateren uit de Middeleeuwen. Rond het jaar 1000 lag hier tientallen jaren een groot havencomplex ten noorden van de commerciële wijk Stathe. In en rond Wijk C zijn diverse archeologische vondsten gedaan van middeleeuwse vaartuigen. Na het verkrijgen van stadsrechten in 1122 kwam het gebied van het huidige Wijk C al snel binnen de ommuurde stad Utrecht te liggen.

Tussen 1573 en 1795 vormde deze buurt de wijk Handvoetboog. Destijds werden buurten vernoemd naar militiegroepen en had elke wijk binnen de stadsmuur zijn eigen stedelijke militie bestaande uit burgers.

Na de annexatie door het Franse Rijk in 1811 werden de wijken met een letter aangeduid vanwege de problematische uitspraak van de oude wijknamen voor de Franse bezetter. Buurten in de huidige historische binnenstad kregen een letter van A tot en met H. De buitenwijken kregen een letter van I tot en met M (J werd niet gebruikt). Wijk C is de enige van deze voormalige buurten die nog steeds onder deze naam bekend staat.

Vanaf de 19e eeuw veranderde het karakter van de wijk dramatisch, niet in de laatste plaats door de inperking van de vele sloppenwijken en enkele grote uitbraken van cholera. De Zusters Augustijnen van Sint Monica begonnen hun kloosterleven in 1934 in de Waterstraat in Wijk C. Hier richtten zij in 1939 Meisjesstad op, een voorziening voor dakloze meisjes en tienermoeders. Richting de crisisjaren begon in deze buurt de eerste golf van grootschalige sloop van woningen, en vanaf circa 1970 vond er weer sloop plaats. Een deel van de woonwijk is middels sloop omgebouwd tot onder meer kantoren met de aanleg van de Sint Jacobsstraat dwars door de wijk.